MIEJSCE ODKRYWANIA TALENTÓW
 
TYTUŁ NADANY PRZEZ MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ W ROKU SZKOLNYM 2010/2011
 

Historia poradni

Diagnoza i orzecznictwo

Historia poradni to migracje placówki i losy działalności ludzi znamienna dla placówek poradniczych funkcjonujących w województwie.
Placówki te początkowo niewielkie zwykle lokowane kątem przy innych większych instytucjach oświatowych. Nie zachowały się dokumenty powołujące placówkę, ale w oparciu o przekazy ustne ustalono ponad wszelką wątpliwość, że w minionym stuleciu za sprawowania władzy Przewodniczącego Powiatowej Rady Narodowej Rudolfa Junkiewicza i Inspektora Oświaty i wychowania Prezydium PRN Józefa Jankowskiego w 1967 r. rozpoczęła funkcjonowanie Poradnia Wychowawczo - Zawodowa w Mielcu.
Placówka stanowiła komórkę trzyosobową. Kierownik - nieżyjący Franciszek Wałek, psycholog Maria Zielińska i pracownik administracyjny - Alicja Czarnecka.
Siedzibą Poradni była wówczas Szkoła Podstawowa Nr 7, gdzie zadania swe realizowała do roku 1971.
Kolejnym miejscem działalności Poradni było przedszkole Nr 1 przy ul. Mickiewicza gdzie w 1972 r. nastąpiła zmiana dyrektora. Po dotychczasowym, który odszedł do innych obowiązków, została p. Maria Zielińska - psycholog. W tym okresie poradnia liczyła 6 osób.
W roku 1978/79 nowym miejscem Poradni stała się kondygnacja I piętra budynku dawnej własności Barona Hirsza przy ul. Mickiewicza 17. W budynku tym przyszło jej realizować zadania do 1996r.
W 1996 r. dokonano zmiany lokalizacji placówki mieszczącej się odtąd przy ul. Wyspiańskiego 6 w Mielcu. Decyzją Kuratora Oświaty w Rzeszowie z dnia 10 września 1993 Poradnia Wychowawczo-Zawodowa w Mielcu przekształcona została w Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną.
W tym okresie ukształtował się trzon kadry pedagogicznej w ilości 14 osób, pracujących w większości do chwili obecnej. Wyjątkowo trudne i nie przystające do wymogów Poradni warunki pracy nie motywowały bynajmniej do kierowania placówką. W tym okresie czterokrotnie zmieniło się stanowisko dyrektora Poradni.

Byli nimi kolejno:
Maria Pawlak - pedagog - obecnie na emeryturze
Barbara Kolisz - psycholog - obecnie na emeryturze
Alojzy Czelusta - psycholog - dziś nieżyjący.
Śp. Alojzy Czelusta dzięki wyjątkowemu zaangażowaniu przełamał bariery niemożności i doprowadził do remontu obiektu zapewniając optymalne warunki pracy w tej instytucji. Wraz z reaktywowaniem powiatów teren jej działania powiększył się o dwie gminy: Radomyśl Wielki i Padew. W roku 1994 mgr A. Czelusta zrezygnował z funkcji Dyrektora.
W latach 1994 - 2016r. funkcję dyrektora Poradni pełnił dr Józef Lewczak, którą pełnił do chwili przejścia na emeryturę.
Od 1 września 2016 roku, funkcję dyrektora objął dr Wacław Nelec, który postawił na rozwój Poradni i większemu dostęności placówki, tworząc dwie nowe filie diagnostyczno-konsultacyjne, które działają i realizują zadania w najdalej położonych gminach Powiatu Mieleckiego, a mianowicie w Radomyślu Wielkim oraz w Padwi Narodowej.

poradnia psychologiczno-pedagogiczna mielec

Rozległość podległego poradni terenu oraz liczebność jego mieszkańców /powiat mielecki jeden z najliczniejszych w woj. pierwotnie rzeszowskim, a obecnie podkarpackim/ przy niskim stanie zatrudnienia sprawiły, że bardzo długo działalność poradni zdominowana była diagnozą i orzecznictwem. W miarę wzrostu zatrudnienia i podwyższania kwalifikacji kadry poszerza się zakres świadczonych usług.
W trosce o przyszły rozwój środowiska i regionu od 1997 r. realizowane są roczne cykle zajęć z dziećmi zdolnymi rozwijające kreatywność, oryginalność, niekonwencjonalność i elastyczność myślenia. Uczestnicy tych zajęć to póĄniejsi uczestnicy i laureaci różnego rodzaju konkursów i olimpiad.
Z akceptacją i aprobatą CMPPP MEN w Warszawie, działa w poradni punkt informacyjny do pracy z dziećmi zdolnymi dla rodziców i nauczycieli. Dzięki zdobytym certyfikatom psychoterapeuty - 4 psychologów - poradnia może realizować pełny zakres świadczeń z zakresu poradnictwa i terapii. W niedalekiej przyszłości powstanie zespół d.s. psychoterapii m.in. rodzin superwizowany przez certyfikowanego superwizora.